Ketika ramai kanak-kanak seusianya menghabiskan masa bermain permainan video, Nik Imanuddin Hadeef Nik Izdiharuddin mempunyai minat yang agak berbeza.

Kanak-kanak berusia 10 tahun dari Kampung Kubang Sipot, Kelantan itu lebih gemar meluangkan masa bersama patung wayang kulit sambil mempelajari suara dan pergerakan pelbagai watak.

Apa yang menarik, minatnya terhadap seni tradisional tersebut bermula hanya kerana satu tugasan sekolah kira-kira dua tahun lalu.

Menurut laporan khas Bernama pada 6 Oktober, Hadeef mula mengenali wayang kulit ketika berada di Tahun Dua selepas guru Sains meminta murid menyediakan objek yang boleh menghasilkan bayang-bayang.

Tugasan yang pada mulanya sekadar aktiviti pembelajaran akhirnya membuka pintu kepada minat mendalam terhadap seni persembahan tradisional.

Selepas menerima tugasan sekolah, Hadeef memberitahu ibunya, Nur Hazween Mohd Hasni, mengenai aktiviti yang perlu disiapkan.

Daripada usaha menyiapkan tugasan itu, beliau mula mengenali bentuk dan fungsi patung wayang kulit.

Minat yang timbul kemudian berkembang apabila Hadeef semakin tertarik dengan cara watak digerakkan dan suara dihasilkan oleh seorang tok dalang.

Beliau bukan sekadar mahu menonton persembahan, tetapi turut berminat mempelajari cara menghasilkan patung wayang kulit.

Kanak-kanak itu kini belajar melukis dan mengukir patung, selain memahami alat muzik yang digunakan untuk mengiringi persembahan.

Seni tersebut memerlukan pelbagai kemahiran kerana seorang tok dalang perlu menguasai penceritaan, suara watak dan pergerakan patung secara serentak.

Minat Hadeef mendapat sokongan keluarga, yang membantunya mendekati penggiat wayang kulit berpengalaman.

Antara individu yang membimbingnya ialah penggiat seni tradisional yang dikenali sebagai Che Ann.

Melalui proses pembelajaran dan latihan, Hadeef mula memahami teknik persembahan dengan lebih mendalam.

Beliau berpeluang membuat persembahan sulung bersama gurunya di Tok Bali pada awal 2025.

Walaupun baru sekali membuat persembahan ketika ditemui Bernama, pengalaman tersebut memberikan semangat untuk terus memperbaiki kemahirannya.

Bagi kanak-kanak seusianya, menguasai seni yang melibatkan muzik, bahasa dan penceritaan bukan sesuatu yang mudah.

Namun, minat Hadeef mendorongnya untuk terus berlatih tanpa perlu dipaksa.

Walaupun semakin serius mempelajari wayang kulit, Hadeef mempunyai satu lagi impian yang mahu dicapai apabila dewasa.

Beliau bercita-cita menjadi doktor.

Namun, cita-cita tersebut tidak bermakna beliau mahu meninggalkan seni tradisional yang sudah dekat dengan dirinya.

Sebaliknya, Hadeef berharap dapat meneruskan minat bermain wayang kulit sepanjang hayatnya.

Kisahnya memperlihatkan bahawa seseorang kanak-kanak boleh mempunyai minat kreatif yang berbeza daripada kerjaya yang ingin diceburinya nanti.

Wayang kulit merupakan antara seni persembahan tradisional yang menggabungkan penceritaan, muzik, seni visual dan kemahiran menghidupkan watak.

Namun, perubahan gaya hidup serta pilihan hiburan moden menjadikan usaha menarik minat generasi muda semakin penting.

Bagi penggiat seni warisan, kehadiran kanak-kanak seperti Hadeef memberikan harapan bahawa wayang kulit masih mempunyai tempat dalam kalangan generasi baharu.

Daripada satu tugasan Sains mengenai bayang-bayang, Hadeef kini sedang membina kemahiran dalam seni yang diwarisi sejak turun-temurun.

Perjalanannya menunjukkan bahawa minat besar kadangkala boleh bermula daripada sesuatu yang sangat sederhana di dalam bilik darjah.